3 jun 2014, 7:30pm
boeken recensie
by

leave a comment

The Fault In Our Stars

Toen ik nog actief was op Tumblr, zag ik vaak foto’s en verhalen over TFIOS. Quotes, stukjes uit het boek en zelfs een stukje geschreven over een meisje waarvan haar moeder als enige haar exemplaar van TFIOS uit haar kamer had gered na het volledig was ingestort, en dat ze vond dat dat het beste was wat haar moeder nog voor haar mee kon nemen. Een van mijn beste vriendinnen wilde twee jaar geleden altijd heel graag Looking For Alaska lezen en ondertussen begonnen ook steeds meer mensen TFIOS te lezen. Zoals je kunt begrijpen, werd ik dus heel erg benieuwd naar het boek, maar vond ik het toch een beetje muhhh om het te lezen omdat de hele wereld het al gelezen had. Ik begon met het lezen van Paper Towns, ook geschreven door John Green, en vond dat boek zo goed, dat ik TFIOS toch maar een kans gaf en het leende van een vriend. Mijn verwachtingen lagen vreselijk hoog, omdat iedereen het boek zo ongelooflijk goed vond.

image(41)

Zestienjarige Hazel Grace heeft schildklierkanker en wordt door haar ouders naar een steungroep voor mensen met kanker gestuurd. Eenmaal daar, ontmoet ze de super knappe, zeventienjarige Augustus Waters, een ex-kankerpatiënt. Augustus’ osteosarcoom, oftewel botkanker, was verdwenen na amputatie van zijn been. Hazel en Augustus worden ongelooflijk verliefd op elkaar en in het boek lees je niet alleen hoe ze steeds verliefder worden, maar ook hoe Hazel met de situatie omgaat, omdat de behandelingen die zij krijgt niet zijn om haar kanker te bestrijden, maar om haar leven steeds eventjes te verlengen.
Hazels grootste droom is om antwoorden krijgen op haar vragen over haar lievelingsboek An Imperial Affliction, geschreven door Peter Van Houten, die nu in Amsterdam woont. Ze probeert al tijden contact met hem te krijgen maar hij laat niks horen, schrijft geen boeken en niet eens een berichtje op internet. Dankzij Gus krijgt Hazel eindelijk een email van Van Houten, waarin hij haar uitnodigt om naar Amsterdam te komen. Ik kan jullie al verklappen dat dat gaat gebeuren, en samen met Gus nog wel!

TFIOS had ik snel uitgelezen. Niet omdat ik het zo’n goed boek vond, maar gewoon wilde weten wat er zou gaan gebeuren. Een meisje uit mijn klas had het einde, een hele onverwachte wending, verteld in de klas (thanks man, echt, ik houd ervan als je het hele verhaal spoilt, kuch), dus ik wist al hoe het zou aflopen. Toch was het laatste deel van het boek mooier dan ik had verwacht. Oké, goed, mijn mening: The Fault In Our Stars is een mooi boek, maar echt niet zo geweldig als iedereen zegt. Misschien ligt het aan dat ik zo veel verwachtte omdat iedereen altijd zo enthousiast is over dit boek, en oké, ik moest wel even janken aan het einde (hey, ik huil zo vreselijk snel, ik huil zelfs al bij een stomme Disney-film), maar mijn favoriete boek is dit niet. Het is goed geschreven en wederom weet John Green heel goed te verwoorden wat tieners denken en vinden, en ik kan wel zeggen dat vrijwel ieder tienermeisje dit boek gelezen zou moeten hebben, en het verhaal heeft me wel geraakt, maar niet zo’n enorme indruk op me achtergelaten.

Haat me niet, alsjeblieft.

Alsjeblieft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 
  • Afbeelding 26
  • Mijn naam is Anni, achttien jaar, HAVO-leerling. Ik houd van kunst, sneakers, hip hop en mijn wekelijkse fles sauvignon blanc (of vier). Langzaam maar zeker probeer ik de wereld wat groener en blijer te maken. Ik rol over mijn toetsenbord om verhalen voor jullie te typen.
  • Categorieën

  • Instagram