1 okt 2014, 8:35pm
eten healthy
by

leave a comment

Ben ik nu ook een quinoakut?

Yo. Weer een maand niets van mezelf laten horen. Sorry. Ik ben te druk met, uhm. Winkelen. Eten. Dat soort, uh, dingen.

Maar hey!!! Ik heb leuk nieuws. Voor mijzelf, dan. Deze maand doe ik mee aan de Vegan Challenge, wat betekent dat ik de hele maand veganistisch eet. Als dat nog niet duidelijk was. Fucking dom? Nah, man. Dat bepaal ik zelf wel. Vandaag is mijn eerste officiële dag en het bevalt me nu al. I freakin’ lahv vegan eatin’. No matter what y’all sayin’. Nee echt, ik kan gewoon patat eten en ik kan gewoon chocolade eten, zo moeilijk is veganistisch eten niet. Ja, het kost meer tijd en ja, het kost meer geld, maar ik eet liever een handje nootjes dan een zak chips, wat dus even duur is. En gelukkig hebben mijn ouders een restaurant (super stereotype, I know) waar ik fruit en groenten kan getten. Maar shit, ik moet toegeven, het gaat wel zwaar worden om al die Aziaten om mij heen kip en ei te zien eten. En het gaat ook moeilijk worden om zelf eten te maken en mee te nemen naar een feestje voor als ik honger krijg terwijl al mijn vrienden super dronken frikandellen zitten te kanen. Ook kan ik niet even een vettig kip saté broodje bij de Albert Heijn kopen als ik een keer mijn eten vergeet mee te nemen naar school. Maar ach, het is voor een maandje. En nogmaals (ik heb wel eens dit eerder op mijn blog vermeld): dit doe ik niet om af te vallen. Mochten jullie dit toch vinden: fok jullie. Ik ben blij en energiek als ik tachtig ben terwijl jullie met zwakke harten leven op die leeftijd. <3

Mijn avondeten was trouwens super lekker. Quinoa gekookt in groentebouillon met geroerbakte sperziebonen, peulen, ui, spinazie, champignons en zoete aardappel. Helemaal zelf gemaakt. Hehe.

Voor de zoveelste keer beloof ik een poging te doen tot veel blawgjes schrijven voor jullie, want ik krijg serieus berichten van jullie omdat jullie ze missen (hoe dan wantdatiszolief?). Ik heb een klein groepje lezers maar I lahv ya all. Echt.

PS: wekelijks schrijf ik een blogje voor 7Days over mijn “vegan journey”. Lees dus elke week donderdag mijn stukje op www.sevendays.nl!!! Als je shit geschreven door de formele Anni wil lezen, dan. Anders lees je mijn updates op mijn eigen blog. Of je doet het gewoon allebei.

13 apr 2014, 10:36am
healthy persoonlijk
by

leave a comment

Wat ik heb geleerd in het afgelopen jaar (en twee maanden)

Yo, het spijt me. Ik weet dat ik slecht ben en ik zal geen smoesjes bedenken: ik had het de afgelopen maand veel te gezellig om te bloggen. Goed nieuws, toch? Sorry. Deze week wilde ik dolgraag bloggen, maar toen ging mijn laptopscherm niet meer aan. Ik, de geweldige Anni, heb dat (na heel veel stress en frustratie) natuurlijk gefixt alsof ik de eerste beste mooiboy van de straat pluk. Dan komen we hier: het punt dat ik om 23:47 een blogje voor jullie typ. Niet zomaar een blogje: een blogje over mijn nieuwe, inmiddels meer dan een jaar oude, leefstijl. Hoe en waarom ik ben begonnen, hoe ik volhield, hoe het me heeft veranderd, wat het me heeft geleerd en vooral: hoe ik gelukkiger ben geworden.  Denk ik.

Het begon iets meer dan twee jaar geleden, eigenlijk, toen ik dertien was. Ik zal niet te veel details vertellen, maar in december 2011 begon ik met hardlopen omdat ik mezelf, zoals vrijwel ieder ander meisje, te dik vond. Nou, boehoe. Daar ging ik dan, met mijn conditie om te huilen. Rennend op sneakers (hoe deed ik dit?) had ik géén idee wat ik eigenlijk moest. Hiermee hield ik al snel op, want hardlopen vond ik KUT en ik zag toch geen verschil. Ik paste mijn eetpatroon dan ook niet aan en had totaal geen verstand van waar ik mee bezig was.

In februari 2013 zag ik een paar YouTube-video’s van mensen die relatief gezond, biologisch, groen, vegetarisch of zelfs veganistisch aten en enkelen sportten er ook bij. De video die ik me nog heel goed kan herinneren is die van Jenna Marbles, waarin ze vertelde dat ze zes dagen per week veganistisch (of vegetarisch?) at en een keer per week een cheat-day had waar ze vlees at. Inmiddels doet ze dit niet meer, trouwens. In de video’s die ik zag vertelden mensen dat sinds zij waren begonnen met het leven op die manier, zij zich veel beter voelden: energieker, sportiever, gemotiveerder, noem het maar op. En ze vielen ook nog eens af en kregen een mooi lichaam. Ik dacht: yo, dit wil ik ook.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik kocht mijn lieve Nike Freeruns, die tegenwoordig mijn beste vrienden zijn, paste mijn eetpatroon aan en ging elke dag hardlopen. Met als doel dat ik natuurlijk mijn “droomlichaam” zou krijgen: slank en strak. Hardlopen ging niet zo moeilijk, ik bouwde het namelijk op met een trainingsschema dat mijn beste vriendin mij door had gestuurd. Mijn beste vriendin was trouwens ook echt een inspiratiebron voor mij, want zij was al eerder begonnen en volgens mij beviel het haar allemaal prima. Goed, aan het begin wilde ik dus vooral afvallen en alles dat daarbij hoort, want ik was gewoon niet blij met mijn lichaam. Hoe meer tijd er voorbij ging, hoe vaker ik ging hardlopen en hoe gezonder ik at, besefte ik dat ik helemaal niet af wil vallen, want tegen de zomer had ik namelijk meer bereikt waar ik ooit op had kunnen hopen. Doorzettingsvermogen. Zelfvertrouwen. Als je mij persoonlijk kent, weet je dat ik erg slecht was (ben?) in rennen of sporten in het algemeen. Voor ik begon kon ik net twee minuten rennen, nu kan ik er veertig rennen. Ik moest ooit een mini-opstel schrijven waarin een hobby van me beschreven stond en welke kwaliteiten dat uit mij haalde. Ik weet nog dat ik opschreef dat niemand, maar dan ook niemand, geloofde dat ik het sporten en “gezond” eten vol zou houden, maar dat het me wel was gelukt, en dat daarom ook niemand mij nog zou kunnen stoppen met doen wat ik wil. Dit is ook hoe ik meer zelfvertrouwen op heb gebouwd: ik doe dit wel en zo veel mensen niet. Ik wil wel voor mijn doelen werken en zo veel andere mensen niet. Vooral ik heb plezier in wat ik doe en dat kan je niet van me afpakken. Er was dus een punt dat ik me dit besefte en dat was ook mijn schakelpunt. Hey man, ik hoef helemaal niet af te vallen, ik wil gewoon tevreden zijn met mezelf en dat begint aardig te lukken, dacht ik op een gegeven moment. De laatste keer dat ik mijzelf woog, was ook zeker een half jaar geleden. Ondertussen hebben ook zo veel mensen aan mij verteld dat ik hun voorbeeld ben (WAT???) en zij ook zijn begonnen met sporten en op hun eten letten. Ik had dit noooooooit in mijn leven verwacht, aangezien ik de sukkel was die niks kon van sport en altijd maar alles at wat ze wilde omdat ze toch niet aankwam. Jeetje.

Sporten en goed eten is voor mij op dit moment een soort van als therapie. Het geeft me controle, ritme en een beetje rust. Ik heb zo vreselijk veel geleerd in het afgelopen jaar en voor mij is gewicht nu maar een getal. Echt hoor, want ik kreeg laatst te horen dat ik bijna overgewicht heb en af moet vallen. Wat een lachertje.

Natuurlijk heb ik wel een beetje goals op dit moment: ik wil gewoon veel hardlopen, misschien over een jaar een halve marathon lopen, gespierdere benen, armen en buik krijgen. O, en een mooie rug is ook nooit mis. Ik heb me uitgeschreven bij de sportschool, want dat vond ik gewoon helemaal niks, en de laatste tijd let ik iets minder op mijn eten en sport ik minder. Dit wil ik wel weer gaan oppakken, maar misschien als er iets meer rust is in mijn leven. Voor nu ben ik super tevreden en ik heb geen spijt gehad van het vele sporten en beperkte (maar o-zo) lekkere eten.

Vaak krijg ik de vraag waarom ik zo “belachelijk” veel sport en “vies gezond” eet, aangezien ik al “zo dun” ben en ik niet “af hoef te vallen”. Het is dus niet (meer!) omdat ik af wil vallen of dunner wil worden, en ik hoop dat ik het antwoord een beetje heb kunnen verduidelijken met dit blogje, maar ik denk dat vooral de mensen die hetzelfde “traject” op zijn gegaan als ik, me begrijpen. Het is in ieder geval iets dat ik iedereen aan kan raden en ik gun iedereen, vooral problematieke tienermeisjes (haaaaa), toe wat ik heb behaald.

Fijne zondag en ik hoop dat ik jullie misschien een heel klein beetje heb geïnspireerd. Koop niet dezelfde schoenen als ik, want dan word ik boos. Grapje. Heel veel liefs, Anni.

(Trouwens, wat vinden jullie van mijn nieuwe lay-out? Bedankt Manou, voor de header! Ik vind hem heel leuk.)

11 mrt 2014, 1:32pm
eten healthy werk
by

leave a comment

Ik wilde een keukenprinses zijn

Een tijdje geleden zag ik dat Teske zelf een receptenboek had gemaakt. Hey, dit heb ik een jaar geleden ook gedaan! Deze shit moet ik met jullie delen, dacht ik. In mijn receptenboek zie je relatief gezonde recepten, aangezien ik deze heb gemaakt toen ik veertien was en net was begonnen met het leven van een “healthy lifestyle”. Ik heb hier uit eindelijk vrij weinig mee gedaan, maar wie weet maak ik dit boekje in de toekomst nog af. Waarom alles in het Engels is, weet ik ook niet. Engels is hip, toch? *knipoog* Zucht.

image(33)image(35)image(36)image(37)image(38)

Wil je zelf aan de slag gaan? Pak er een leeg boekje bij, zoek recepten op, print wat afbeeldingen uit en zorg dat je een potlood, gum, pen/fineliner, schaar en lijm bij de hand hebt. Ik hoop dat jullie in ieder geval een beetje inspiratie op hebben gedaan en misschien een van mijn recepten uitproberen. Veel plezier!

Liefs, Anni

15 jan 2014, 4:09pm
healthy
by

leave a comment

Running essentials

Lieve, lieve, lieve lezers. Ik ben de laatste tijd een beetje afwezig en natuurlijk moet ik dan dit berichtje voor jullie schrijven zodat jullie mij ook nog lief vinden. Er zitten een aantal redenen achter en om mee te starten: school. Het gaat goed, echt! Ik heb de helft van mijn verliespunten opgehaald dus het is tijd voor taart (al zullen we dat nog wel zien na de toetsweek). Ook ben ik in de kerstvakantie ziek geworden, stress ik best veel en wordt ik soms opeens heel verdrietig en eet ik mijn verdriet weg met worteltjestaart met hartjes en glitters. In mijn dromen. In het echt heb ik over het algemeen geen worteltjestaart met hartjes en glitters dus dat is een tegenvaller. Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat ik soms veel artikelen kan plaatsen en dan weer eventjes niet, maar ik daar niet elke keer een het-spijt-me-artikel over ga schrijven. Dus dat jullie dat weten! Ik ben vaak wél altijd actief op Instagram dus jullie zouden me daar ook kunnen volgen. Dikke shoutout naar mezelf hier.

Zoals de meesten van jullie weten, loop ik al bijna een jaar (SERIEUS!) hard. Een jaar daarvoor ook al, maar dan zonder goals. En zonder dat ik eigenlijk wist hoe en wat. En eigenlijk alleen maar omdat ik zo’n superdun meisje wilde zijn. Maar dat wil ik nu niet meer, hoor. It’s all about da feelin’. Na een jaar weet ik ook wel een beetje wat ik écht nodig heb en dat ga ik vandaag voor jullie op een rijtje neerzetten.

1. Sport bh
The thing boys don’t have: the power of a sports bra. Maar dan hebben jongens ook geen slungelende borsten, dus dat compenseert weer. Oké, laat me uitleggen waarom een sport bh handig is. Handiger dan een normale bh. Tijdens het hardlopen, dan. Die dingen ondersteunen als een baas (en als ik als een baas zeg, bedoel ik als een BAAS, want ik zeg nóóit als een baas) waardoor je totaal geen last meer hebt van je stuiterende bloemkolen. Ik denk dat ik vanaf nu steeds een ander vervangwoord ga gebruiken voor borsten. Goed, terug naar het onderwerp. Als ik een H&M sport bh draag, draag ik er het liefst twee omdat ze iets slapper zijn dan, bijvoorbeeld, mijn Adidas sport bh. Ik wil immers dat alles super strak tegen mijn borst gedrukt zit alsof ik helemaal plat ben, want dat is mega chill. Echt, hoor. Voordat ik in het fit-zijn-eet-gezond-bla-bla-bla-leventje kwam vond ik een sport bh vreselijk en lelijk en dom. Maar zeg dat niet.

Vind jij een sport bh lelijk? Ja? Kijk hiernaar:

En zeg nooit meer dat een sport bh lelijk is. Dit is trouwens Adrianne Ho.

Maar dat neemt niet weg dat deze schatjes super vervelend kunnen zijn. Want ja, ze zijn strak. En ja, dat zorgt voor problemen bij het uittrekken. Ze blijven haken en dan kom je er niet meer bij en dan schieten ze los uit je hand en kuuhuuuuuuut. Ook zijn ze duurder dan normale bh’s (tenzij je bh’s van honderd euro koopt, maar daar ga ik maar niet vanuit). Ze zijn al gauw rond de 30/40 euro, maar bij de H&M zo’n 15 euro, al zijn die kwalitatief minder goed. Maar alles beter dan een normale bh waarvan de bandjes om de minuut afzakken.

2. Goede schoenen
Als ieniemienie, kleine 13-jarige Anni, ging ik wel eens hardlopen op mijn Vans. Au. Pijnlijk. Au. Au aan mijn voetenbenenknieënenkelslichaamenalles. Au. Ik had géén idee van hoe slecht dat wel niet is. Geen schokdemping, geen steun, niks. Daarnaast liep het ook gewoon niet lekker. Meer dan een jaar geleden heb ik Nike Free’s gekocht en ik denk dat dat een van mijn beste aankopen in mijn leven is, want die schoenen zijn zo f****** geweldig. Ze wegen niets, bieden genoeg steun, zijn schok dempend, lopen geweldig en ook nog eens super mooi. Met goede schoenen gaan je zielige enkeltjes en knieën wat langer mee.

3. Muziek
Soms zie ik mensen hardlopen zonder muziek en vraag ik me af: hoe? Misschien ligt het aan mij, omdat ik al zo lang zo veel muziek luister, maar ik kan écht niet lang zonder muziek en al helemaal niet tijdens het hardlopen. Zie hier mijn lijst voor muziek tijdens het hardlopen uit november. Misschien wordt het tijd om een nieuwe te maken.

4. Lippenbalsem
Niets is vervelender dan droge, trekkerige lippen en al helemaal tijdens het lopeuh. Zorg daarom dat je een chille lippenbalsem hebt, en niet Labello zoals ik, want dat voelt gewoon als een laag vet over je lippen. Bah. Ik zit gewoon opgescheept met een Labello die op moet, oké. Balsems die geen vettig laagje achterlaten en snel intrekken kan ik zeker aanraden, zoals Baby Lips of lippenbalsems van The Body Shop. Pas wel op tijdens de winter als je buiten loopt, je wil niet dat je lippen bevriezen.

5. Een horloge
Mét iets van een stopwatch of zo, natuurlijk. Vooral als je hardlopen opbouwt door middel van een schema (wat mij enorm heeft geholpen!) is dat héél handig.

En als je niet zoals ik bent maar wel ook lang haar hebt: een haarelastiekje. Die dingen werken gewoon niet bij mij, maar misschien wel bij jou.

Hier nog een plaatje voor de leuk:

22 dec 2013, 11:00am
eten healthy
by

leave a comment

Koken voor sukkels: vegetarische kedgeree

Yo. Long time no see. Het. Spijt. Me. Stuur me haattweets (useless, ik zit echt nooit meer op Twitter) of gooi me uit het raam maar ik had ZO weinig tijd. Maar hey, jongens, ik heb de afgelopen week wel mooi ervoor gezorgd dat de kans dat ik blijf zitten veel kleiner is (oeps). Nu heb ik vakantie dus heb ik waarschijnlijk meer tijd om stukjes te schrijven (dacht ‘t niet, Anni). Vandaag heb ik een receptje voor jullie: een hele gezonde en goedkope vegan kedgeree voor sukkels. Waarom? Omdat ik de precieze afmetingen niet weet. Ugh.

Je hebt in ieder geval een kom nodig want daarin wil je alles gaan afmeten (en eten).

Benodigdheden voor een persoon:
- 1/3 kom rijst (ik gebruikte zilvervliesrijst want dat is véél voedzamer dan witte rijst maar neem de rijst die je wil))
- 1/6 kom uien
- 1/6 kom sperziebonen
- 1/6 kom wortelen
- een glas bouillon (ongeveer 250 ml dus, welke soort bouillon maakt niets uit (ik gebruikte groentebouillon)
- twee gekookte eieren
- een eetlepel kurkuma of kerriepoeder
- olie om in te bakken

Ik ben een sukkel oké.

1. Kook de eieren en snijdt ze in kleine stukjes, houdt eventueel twee plakjes over voor de garnering.
2. Maak hierna de bouillon. Ik heb deze gewoon gemaakt in koud water.
3. Snijd de uien, de wortelen en de sperziebonen.
4. Verhit de pan met olie erin en bak hierin de uitjes tot ze glazig zijn.
5. Voeg nu de wortelen en sperziebonen toe en even later de kurkuma of kerriepoeder. Ongeveer een eetlepel is genoeg, maar doe het naar smaak.
6. Voeg nog eventjes later de rijst in zijn geheel toe, laat deze heel even meebakken en voeg hierna de bouillon toe tot de rijst onderstaat. Als het goed is heb je nu nog wat bouillon over.
7. Laat de rijst koken tot de bouillon verdampt is en blijf ondertussen roeren zodat de rijst niet aan de pan vastplakt. Dit duurt ongeveer tien minuten.
8. Voeg, als de bouillon bijna verdampt is, de rest van de bouillon toe en als die weer bijna verdampt is, schep je de stukjes ei erdoor en serveer je het.

Dat was het! Als je de eieren weglaat is het helemaal vegan.

Makkelijk, hè. Je kunt dit, net als ik, serveren met komkommer en hummus om het wat frisser te maken. Al met al super gezond (en lekker!) dus, en als je het toch met vlees wil eten kun je er vis of kip bij doen om het nog steeds super gezond te houden. Het is ook errug goedkoop.

 
 
  • Afbeelding 26
  • Mijn naam is Anni, achttien jaar, HAVO-leerling. Ik houd van kunst, sneakers, hip hop en mijn wekelijkse fles sauvignon blanc (of vier). Langzaam maar zeker probeer ik de wereld wat groener en blijer te maken. Ik rol over mijn toetsenbord om verhalen voor jullie te typen.
  • Categorieën

  • Instagram