14 jul 2014, 12:00pm
muziek persoonlijk
by

leave a comment

Mijn favoriete albums

Ik houd heel veel van muziek. Echt. Heel. Veel. Vandaag laat ik jullie mijn favoriete albums horen! Ik doe dit door middel van albums die op YouTube staan en ik zal het proberen zo kort mogelijk te houden, aangezien ik heel enthousiast ben. *plaatst stoere-emoticon-met-zonnebril-emoji hier*

Al bijna drie jaar luister ik regelmatig naar A Day To Remember en deze zomer ga ik ze voor de derde keer live zien. For Those Who Have Heart is absoluut mijn favoriete album van ADTR, maar ook Homesick en What Seperates Me From You zijn heel goed. Deze band stelt hun fans nooit teleur, en eigenlijk zijn al hun albums geweldig.

The Weeknd – iets héél anders dan A Day To Remember. Abel, de alternatieve R&B artiest, maakt niet zomaar een beetje muziek. De teksten in zijn nieuwste hit Or Nah gaan als volgt: Do you like the way I flick my tongue or nah? / You can ride my face until you’re drippin’ cum / Can you lick the tip then throat the dick or nah? / Can you let me stretch that pussy out or nah?

Ik denk dat we stiekem allemaal wel van Tyler, The Creator houden. Deze man, man o, man, treedt op 22 juli weer op in Nederland waardoor ik hem weer live zie, en ik weet niet of ik meer van dit album houd of van Goblin. Deze 23-jarige rapper is een fucking legende.

Weer iets heel anders! Arctic Monkeys leerde ik op mijn tiende kennen doordat ik altijd Brainstorm op Guitar Hero speelde. Jammer genoeg heb ik pas veel te laat ontdekt hoe goed ze eigenlijk wel niet zijn, en ze daardoor vorig jaar gemist op Best Kept Secret. Gelukkig heb ik ze live gezien op Pinkpop en was dit de beste dag uit mijn leven. Arctic Monkeys heeft verschillende soorten albums: zo is Suck It And See heel anders dan dit album. Samen met AM en Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not is dit mijn favoriet!

Laatst schreef ik een blogje over Death Cab For Cutie waarin ik vertelde hoe veel ik wel niet van hun houd, dus dat een van hun albums mijn favoriete is, konden jullie natuurlijk wel raden. Death Cab For Cutie betovert mij en geeft me kippenvel. Als ik kon smelten door muziek, zou dat door Death Cab For Cutie zijn. Oké, dimmen nu, Anni.

Now, Now is een heel schattig indie-bandje met twee prachtige zangeressen dat ik ken door de heer Caspian. Deze muziek is heel anders dan de muziek die ik normaal luister, maar het geeft me een gevoel van euforie en ik zet dit op zodat ik dansjes kan doen terwijl ik de was ophang.

Deze man, deze twintigjarige rapper, is een held. Tijdens liet hij niets van zichzelf horen omdat hij op een kostschool zat, hij was niet eens mee met de wereldtour van Odd Future, maar is zo goed teruggekomen met zijn album Doris. Misschien het beste album van Odd Future, heel misschien?

Frankie, Frankie mijn schat, je bent geweldig. Deze singer-songwriter maakt de prachtigste R&B voor een zwoele zomeravond waar je zittend op een kleedje op een dak naar de zonsondergang zit te kijken. Ja. Zoiets. Ik denk dat Frank een van de enige artiesten is die nog muziek maakt met betekenis en ik houd van ‘m. Dit is overigens een playlist, omdat het volledige album van YouTube is verwijderd. :(

Sorry. Sorry. Sorrysorrysorrysorry. Ik weet dat niet iedereen hem kan waarderen, maar ik wel. Zelfs zijn oude muziek. Ik. Houd. Intens. Veel. Van. Justin. De samenwerkingen met artiesten zoals Chance The Rapper en Future zorgen ervoor dat dit album best een pareltje is en doordat dit album meer R&B en laid-back is dan zijn andere albums, vind ik dat iedereen dit album op z’n minst een keertje moet proberen te luisteren. Hehe.

Zoals jullie merken heb ik de ergste twee albums voor het laatste bewaard. En ja, het spijt me, ik houd ook van Pierce The Veil. Ik keek laatst een documentaire van de band en het maakte me zo gelukkig. Hun nieuwste album, Collide With The Sky, is super hard en ik houd er enorm van.

18 mei 2014, 1:31pm
muziek persoonlijk
by

leave a comment

Festivals voor dummies

image(40)

Het festivalseizoen komt eraan en aangezien ik al naar een aantal festivals ben geweest, deel ik mijn tips met jullie. Bij deze: #tipsmetanni, hehe.

1. Tent
Zet je tent neer op een plek die je gaat onthouden. Er bestaan apps die je kunt installeren op je telefoon waarmee je je tent vast kunt leggen en terug kunt vinden door middel van GPS, maar deze heb ik nooit gebruikt en ik kan dus ook niet zeggen of deze wel zo nauwkeurig zijn. Vermijd heuvels – denk aan de regen – en vermijd hekken, want daar willen bezopen jochies nog wel eens tegen aan pissen en je wil geen tent die naar plas ruikt. Wat betreft de tent zelf, koop geen makkelijke tent die je open gooit en zo (hoe heten die dingen?) tenzij je jezelf dood wil. Het is godvERDOMME koud en je krijgt die dingen nooit meer opgevouwen. Zeker als je vaker naar festivals gaat, of kampeert, zou ik als ik jou was een tent met een binnentent nemen. Geen last van regen, insecten en vaak ook niet van kou. Handig aan een binnentent: doe hier je wat meer waardevolle spullen in, zet de binnentent op slot, en gooi wat minder belangrijke spullen in de voortent. Mensen die eventueel iets van je willen jatten zullen denken dat je alleen troep mee hebt. Slaap je moeilijk of word je wakker door geluiden? Neem oordopjes mee.

2. Mobiel
Vliegtuigmodus is heilig. We willen ons toch niet scheel betalen aan het festival om een beetje onze telefoon op te laden? Neem daarom voor de zekerheid ook zo’n draadloze oplader mee. Van Duracell, of zo. Hoe dan ook, aan je telefoon heb je op het festivalterrein vaak niks. Geen verbinding, dus je kan niet bellen of sms’en of wat dan ook, dus maak goede afspraken met je vrienden voor als je ze kwijtraakt! Echt, hoor. Ik kan het weten.

3. Wat je meeneemt
Ik dacht vorig jaar praktisch te zijn: één rugzak voor mijn spullen, één klein tasje voor op het terrein, twee slaapzakken (een voor mijn beste vriend en een voor mij). NEE. DIT. WAS. KUT. Voortaan neem ik lekker een koffer mee. Een tip is wel: neem een kleine tas mee, als je dan toch een tas meeneemt, naar het festivalterrein. Niets is irritanter dan een grote tas die op je heen slungelt als je staat te springen tijdens een show, en niet alleen is dit irritant voor jou, maar ook voor je medefestivalgangers.

4. Sanitair en zo
Douchen? Nah. Is vies, joh, en je gaat toch geen uur in de rij staan om te wachten voor een gore douche? Je kunt je haren wassen onder de kraan (als je lang haar hebt: neem de verste van het putje, dan heb je de kleinste kans dat je mooie haren de spuug van andere mensen raken) en ja, de wc, daar is geen ontkomen aan. Je zou antibacteriële handgel, reinigingsdoekjes voor je gezicht (omdat je natuurlijk geen zin hebt om je reinigingsmelk, tonic én oogmake-up remover mee te nemen en daar ook geen plek voor is in je tas!) en droogshampoo mee kunnen nemen.

5. Eten en drinken en zo
Voor eten en drinken en zo op festival- en campingterrein betaal je een VERMOGEN. Ga daarom, als je op campingterrein bent, het liefst naar de supermarkt in de buurt als je het goedkoopst uit wil zijn. Er zijn vast wel pendelbusjes die er langs rijden! Wat betreft drank: het is niet verboden op campingterrein. Het ligt aan het festival hoeveel je mee mag nemen, maar pas in ieder geval op dat je het niet in een glazen fles koopt, want dat is vaak verboden. Doe je dat wel, schenk dan even alles over in flesjes voor je terug gaat! Koop je dagelijkse pakje sigaretten trouwens ook in de supermarkt, ik denk niet dat je zin hebt om er nóg meer voor te betalen dan je normaal al doet.

Bereid je in ieder geval altijd voor op regen en vergeet je medicijnen niet.

Liefs,
Oma Anni

PS: meer tips? Deel ze in de reacties en maak mensen blij.

10 mei 2014, 1:00pm
muziek
by

leave a comment

Alleen op de wereld

Er is niets, maar dan ook niets, dat zó speciaal is, dat ik me even helemaal alleen en geweldig en fijn voel. Alsof er alleen een ik is, en niemand anders. Er is niets zo speciaal. Behalve muziek (en oké, tekenen en lezen doet dit ook wel bij mij). Niet vaak kom ik muziek tegen waarvan de tekst me zo aanspreekt, dat ik er gewoon niet van kan praten, of waar ik zelfs kippenvel van krijg. Kippenvel krijgen van muziek vond ik vroeger zo raar: dat kan toch niet? dacht ik. Jawel. Twee jaar geleden liet meneer Baltjes (ik ben je er nog voor eeuwig dankbaar voor, lieve Pascal) mij een nummer van een band genaamd Death Cab For Cutie horen. Het was zo anders (tussen mijn vrolijke, hipster, ik-wil-dansjes-doen-muziek (die ik luisterde na mijn emo periode) door), zo mooi en wow en wow en ah en ik kon het niet loslaten. Luister hier naar het nummer dat hij naar me stuurde, doe het alsjeblieft:

Een tijdje later stuurde hij dit prachtige nummer en ik had nooit gedacht dat ik ooit naar nummers met zo’n lange intro kon luisteren:

En dit, dit moet wel mijn favoriete nummer zijn:

Maar overall is Death Cab For Cutie gewoon geweldig.

En als ik ze ooit live ga zien…

… wordt dat de beste dag van mijn leven.

20 jan 2014, 4:12pm
muziek
by

leave a comment

Een overvloed aan muziek

Ik weet niet hoe ik de stijl van deze muziek ga definiëren want ik ben héél slecht in het noemen van genres, maar dit is de muziek die ik de afgelopen tijd vooral luister. Misschien omdat ik me soms niet zo oké voel en ik dan graag muziek luister die me rustig maakt. Of zo.

1. King Krule – Out Getting Ribs
2. The National – This Is The Last Time
3. Death Cab For Cutie – Unobstructed Views
4. The Pineapple Thief – Snowdrops
5. Now, Now – Wolf
6. Mumford And Sons – Liar
7. The National – Mr November
8. Angus And Julia Stone – For You
9. King Krule – 36N63
10. Tom Rosenthal – Take Care

19 nov 2013, 4:16pm
muziek
by

4 comments

Lekkâh lopen

Hardlopen zonder muziek gaat f****** moeizaam. Maar Anni, je zit toch op de sportschool? Ja, maar 1) eerst niet en 2) muziek bij de sportschool is vaak F****** K** (en nee, ik scheld nog steeds niet open op het internet (en no offence to mijn sportschool, love ze hoor)). Dus hierbij: een beetje van mijn muziek voor bij het sporten.

Note: ik heb nog geen goede muziek gevonden voor tijdens krachttraining.

1. Jake Bugg – What Doesn’t Kill You
2. Arctic Monkeys – Brainstorm
3. Your Demise - The Golden Age
4. Die Antwoord – Wat Kyk Jy
5. A Day To Remember – City Of Ocala
6. All Time Low – Under A Paper Moon
7. Justin Bieber – All Around The World
8. Kreayshawn – Go Hard (La.La.La)
9. Marina And The Diamonds - Bubblegum Bitch
10. Pierce The Veil – The First Punch

Een beetje ***muziek soms, maar ik ren nou eenmaal goed op pop-achtige nummers + nummers met gekrijs/gejank/geschreeuw, noem het maar op, I don’t care.

En eigenlijk wilde ik een shoplogje maken, maar het is elke dag om half vijf al donker dus ik dacht: uhhhhhhhhhhhhh nee. Morgen ook niet, want we gaan naar de technische universiteit in Delft en dan ben ik pas rond zes uur thuis. Dus misschien donderdag. En anders vrijdag.

Vanavond ga ik naar de sportschool. Voor het eerst in, weet ik het, een week. Of zo. Slecht, hè? Maar nu ga ik schilderen, dag.

Liefs,
Anni

PS: de nummers zijn klikbaar! Er ging iets mis tijdens het veranderen van mijn lay out waardoor de linkjes geen kleurtje meer hebben en de blogtitels echt lelijk zijn. Jammer, dan. Ik ben nog bezig met het fixen!
PPS: Ik heb een nieuwe verslaving. Namelijk Skins. Ik heb seizoen 1 in minder dan 24 uur bekeken.

13 nov 2013, 1:13pm
muziek
by

leave a comment

Concertverslag: Bring Me The Horizon + Pierce The Veil + Sights & Sounds in 013

@ptvmike: Tilburg slayed it!! Thank you via Instagram
Ten eerste: het SPIJT me dat ik zo weinig berichten plaats. Ik heb het de laatste weken zo druk. Dat is geen smoes hoor (echt niet) want ik leer echt echt echt heel veel en in het weekend maak ik altijd huiswerk voor de hele week omdat ik het dan doordeweeks wat meer tijd kan hebben om te leren, bla bla. #levenvaneenscholier. Daarnaast heb ik een nieuwe layout. JAAAAAAAA. Het leest nu hopelijk wat lekkerder en mijn achtergrond is zoooooo, kuch, hipster. Goed, verder naar waarover ik wilde schrijven.
Gisteren om vijf uur gingen we richting 013 onder de gedachte “erzalwelniemandzijn WANT HET IS DINSDAG” om vervolgens twee en een half uur in de rij te gaan staan. Helemaal vooraan natuurlijk, want wie wacht er nou twee en een half uur in de regen en kou? Vergeet het maar, want ruim vijftig andere mensen dachten precies hetzelfde. Waarvan zeker twintig twaalfjarige emo’s er al sinds half drie ‘s middags stonden, bepakt en bezakt met stoeltjes, dekens, snoep en energy.
Uit eindelijk ging de zaal al open om zeven uur en stonden we bijna vooraan, tussen de irritante kleine kinderen met rugzakken om, omdat ze te skeer waren voor een f****** kluisje. Na een uurtje wachten begon om acht uur Sights & Sounds. Niemand kende ze, maar ze speelden prima. Een half uurtje muziek van hun was ook meer dan genoeg, want speciaal waren ze niet. De band zag eruit alsof ze kleding van straat hadden gehaald, maar hey, ieder zijn eigen smaak. Ze waren in ieder geval enthousiast en aardig.
Daarna kwam Pierce The Veil op. En oh mijn god. De. Band. Waar. Ik. Al. Sinds. Mijn. Twaalfde. Heel. Erg. Verliefd. Op. Ben. Ik, als gekke fangirl, kende natuurlijk alle nummers uit mijn hoofd en ik heb alles ZO hard meegegild. Wel bestond het publiek nog steeds uit irritante kinderen (die dan gaan stagediven terwijl het verboden is in 013, heel vervelend dus, en vet hard gaan slaan en duwen omdat ze naar voren willen terwijl er verdomme geen plek meer is. Zulke dingen.) en moet ik eerlijk zijn dat Vic niet geweldig goed zingt live. Zeker niet slecht, maar meer zoals je hem verwacht live. Want beter dan hij zong had ik hem echt niet verwacht. Verder was het optreden héél leuk en dat zeg ik niet omdat ik zo veel van PTV houd. Vic was lief en grappig, Tony sprong heel veel, wat er leuk uitzag, en poseerde vet veel voor foto’s, Jaime zocht contact met het publiek en lachte steeds vet lief en Mike zat een beetje te drummen, dus van hem kon je niet veel zien. Het decor, de albumcover, was ook heel erg mooi. Pierce The Veil begon met, naar mijn mening, het beste nummer van hun nieuwe album (Bulls In The Bronx), heeft heel veel nieuwe nummers gespeeld, maar ook oude zoals Caraphernelia, en sloot af met King For A Day. Ook vertelden ze dat ze gaan beginnen met het schrijven van een nieuw album als ze terug zijn van de tour. De drie kwartier die ze speelden gingen heel erg snel voorbij en daarna moesten de emo meisjes ook weer weg.
Dag vervelend publiek, dachten we. Maar de meisjes werden ingewisseld door grote, oudere, bezweette mannen en toen Bring Me The Horizon begon kregen we er last van joh. Maar Oliver Sykes was zo mooi en zong zo goed. Ook hij zocht heel veel contact met het publiek en hij was VROLIJK. Hij lachte en was lief. En oh, nogmaals, wat zong Olly goed. Ook BMTH heeft veel nieuwe nummers gespeeld, maar ook oude zoals Chelsea Smile.
Ik baal heel erg van het vervelende publiek (seriously, een vriendin van me is super hard in haar ribben gebeukt en het is echt vet zielig aahhh), maar het was echt een goede avond. Ik heb mijn favoriete band (come hate on me) Pierce The Veil live gezien en een beetje Bring Me The Horizon, wat ik al een beetje luisterde toen ik 10 was. Mijn volgende concert is A Day To Remember in januari!
Hier zijn wat een paar van de duizenden zelfgemaakte foto’s (die er niet uitzien, maar hey, het maakt het wel een beetje persoonlijker hè):
Mooie Oliver Sykes.
Weer Oliver Sykes. Deze foto is niet eens ingezoomd, kijk hoe close we waren, omg.
MIJN MAN <3333333.
En cute Tony.
26 okt 2013, 4:59pm
muziek recensie
by

leave a comment

Recensie: A Day To Remember – Common Courtesy

Op 8 oktober (ik weet het, ik ben laat met het typen van deze recensie), na drie veel te lange jaren wachten, bracht A Day To Remember een nieuw album uit: Common Courtesy. Lang hebben ze in hun eigen studio gestaan, want ze gaan niet meer verder met Victory Records. Zo hebben ze hun album ook zelf uitgebracht en de leden van A Day To Remember zijn geen gekken: zij weten precies wat hun fans willen en elk album is weer een kunstwerkje.

Common Courtesy bevat een aantal pop-punk-achtige nummers: “City Of Ocala”, “Right Back At It Again” en “I Remember”. Niet mijn favoriet, maar wel leuk. In I Remember wordt door de bandleden gepraat over vroegere dagen en dat maakt dat door het laatste nummer van het album alles in zijn geheel een stukje persoonlijker wordt.

“Sometimes You’re The Hammer, Sometimes You’re The Nail” (die me op een of andere manier heel erg doet denken aan My Life For Hire), “Dead & Buried”, “The Document Speaks For Itself”, “Violence (Enough Is Enough)”, “Best Of Me” en “Life Lessons Learned The Hard Way” hadden makkelijk op For Those Who Have Heart of Homesick kunnen staan en zijn echt de harde shit, lol. Deze zijn mijn persoonlijke favorieten en hier zullen veel mensen blij mee zijn.

“Life @ 11″, die erg past bij What Seperates Me From You, en het mid-tempo semi-depressieve “End Of Me” maken me blij, maar ik weet niet wat ik met “I’m Already Gone” en “I Surrender” moet. Ze zijn deprimerend en ze doen niet echt iets met me. Jammer, man. A Day To Remember heeft eerder zulke nummers uitgebracht maar bij mij vallen ze niet in de smaak.

Mijn favorieten zijn “Best Of Me”, “Life Lessons Learned The Hard Way” en “The Document Speaks For Itself”. Is dit album hun beste album? Nee, dat niet. Wel vallen hun albums áltijd bij me in de smaak en was het, zeker na alle drama, het wachten waard.

Common Courtesy is nu te koop op iTunes voor $9,99 en in eind november te koop als album in winkels. Het album bestaat nu uit 13 nummers maar wordt over een maand uitgebracht met 16, wat betekent dat mensen die het album via iTunes gekocht hebben de laatste drie nummers gratis krijgen van de band zelf. Dit album is het kopen waard en al zeker omdat de band het helemaal zelf heeft uitgebracht en niet meer bij Victory Records zit. Ik heb ergens gelezen dat dit, als ze niet genoeg geld aan dit album verdienen, wel eens hun laatste album zou kunnen zijn. En dat willen we natuurlijk niet!

Beoordeling: 3.5/5

10 okt 2013, 6:35pm
muziek
by

leave a comment

Concertverslag: Your Demise + Coldburn + Betrayal in Dynamo

Your Demise kennen we natuurlijk allemaal van de eerdere shows in Nederland met onder andere Bring Me The Horizon, Comeback Kid, Man Overboard en Trapped Over Ice. De meeste onder ons weten het wel: dit jaar in april hebben ze laten weten dat ze uit elkaar gaan. Gisteren op 9 oktober was het zo ver, het begin van de farewell tour van Your Demise. Snik. Ze begonnen de tour in Dynamo in Eindhoven, in ons Brabant jonguh, en daar was ik natuurlijk bij.

Bij de meeste concerten waar ik heen ben geweest, waren er een boel mensen die maar gingen op de gok of om naar een concert te gaan. Weet je wel, van die mensen die drie nummers kennen en toch gaan, gewoon omdat het kan? Bij dit concert was dat niet zo. Iedereen was super fanatiek en dat verbaasde me echt. Ook was de zaal erg klein en ondanks dat het was uitverkocht waren er maar 190 mensen. Wat prima is, want zo blijf je iedereen herkennen en ontmoet je ook nieuwe mensen.

Om half acht begon Coldburn te spelen. Het publiek kwam al in de stemming maar bleef een beetje achterin de zaal en de moshpit bestond letterlijk uit vijf springende jochies. Buiten dat speelde Coldburn een halfuur lang vrij goed. De moshpit bij Betrayal was een tikkeltje groter: tien mensen. Ze probeerden andere mensen in de pit te trekken maar dat mislukte een beetje. Wel was Betrayal een stuk harder dan Coldburn en werden er veel meer mensen enthousiast – dat willen we zien! Maar waarom lagen alle lyrics uitgeprint op de grond?

Uiteindelijk kwam Your Demise voor een uur op het podium spelen. En jee, zij krijgen het publiek met gemak super enthousiast, maar dat is ook niet zo moeilijk als je een schreeuwende Ed McRae op een podium plaatst met een microfoontje in zijn handen (“STAGEDIVE!! STAGEDIVE!!!!!!!! I WANNA SEE EVERYBODY MOVE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! NOW!!!”). In een keer stond de hele zaal VOL en ik had gelukkig een plekje vooraan. Het publiek ging los en er hing een agressieve sfeer, mensen gingen constant stagediven en vielen op hun bek maar bij dit concert had je echt met iedereen iets gemeen: muzieksmaak en het los willen gaan. Your Demise speelde goed, de zang was goed verstaanbaar en haalde het publiek goed bij hun show: dat maakte alles in zijn geheel een stuk leuker en gezelliger. Wel jammer dat er geen toegift was, joh. James Taily haalde natuurlijk gelijk de bekkens van het drumstel af om onze hoop gelijk al weg te nemen.

Your Demise was niet het beste concert dat ik heb gezien, maar wel een van de leukste. Het liefst zou ik zeggen dat je er zeker heen moet gaan als je de kans krijgt en van hun soort muziek houdt, maar hé, de band kapt ermee. Voor mijn gevoel zaten ze echt in hun hoogtepunt en hadden ze nog erg veel kunnen bereiken. Dus ik zeg: Your Demise heeft geweldige muziek gemaakt en goede shows gegeven. Vet balen dat ze uit elkaar gaan.

PS: Ed is zo knap.

7 okt 2013, 9:21pm
muziek recensie
by

leave a comment

Recensie: Justin Bieber – Heartbreaker

“It’s a song for people going through a heartbreak – like I was when I wrote it. It means so much to me to be able to share what I was, and still am going through, with my fans. I’m very proud of this song and I hope it gives my fans some insight to my heart.” – Justin Bieber

Vanochtend om 6:00 was het na maanden (“HEARTBREAKER COMING SOON!!!!!!!” Ja ja, Justin Bieber) ein-de-lijk tijd: Heartbreaker. Te koop op iTunes. *sobbing* Wie wordt er nou niet blij, vrolijk, gelukkig maar vooral nóg ongeduldiger door een voorproefje van een nummer dat al maanden “coming soon” is? Hier is de pesterij te horen, in de reclamespot voor zijn nieuwe parfum The Key.

Na nog twee maanden wachten (“Is dit een grap” “volgens mij wordt het een album” “LOL!!!!!! troller hahahahhhhahhahahh!!”) is het dan eindelijk zo ver. Yes. Heartbreaker is een ander soort nummer van onze Justin Bieber. In tegenstelling tot zijn soms betekenisloze popmuziek – ik weet het, ik mag dit eigenlijk niet zeggen omdat ik de belieber ben hier, maar kom op, “swag, swag on you?” – is dit een nummer waar hij zijn gevoelens in uit. Justin Bieber wil niet de “Heartbreaker” genoemd worden, nu de relatie tussen Selena en hem over is.
Dit nummer is een laid back, R&B-achtig nummer met een mid-tempo en misschien wel een van zijn meest eerlijke. Heartbreaker doet me denken aan Take You, Right Here en Yellow Raincoat van zijn albums Believe en Believe Acoustic en van mij mogen wel meer van zijn nummers zo zijn, al word ik ook blij van bijvoorbeeld Beauty and a Beat. Dit nummer mag wel erg serieus zijn, hij gebruikt hier en daar ook wat slang (“girl, let me holla at ya”) en dat maakt het weer wat meer Justin Bieber-”swaggy”.
“What I am really trying to say and what I hope you understand / Despite all the imperfections of who I am / I still want to be your man / I know it hasn’t been easy for us to talk with everyone being around / But this is personal, this is for me and you / I want you to know that I still love you.”
 
Als Bieber wil dat Selena gewoon haar telefoon opneemt en met hem praat moet dat zeker lukken met dit nummer. De harten van miljoenen beliebers smelten in ieder geval zeker, lol.
De “nieuwe” Justin Bieber kenden we natuurlijk al door zijn album Believe, maar volgens mij gaat hij nog een stapje verder. Ik vind dit nummer geweldig en ik wil meer. Gelukkig is dit het eerste nummer in zijn tien-weken-lange “Music Mondays series” waar hij elke maandag een nieuw nummer uitbrengt (waarschijnlijk elke maandag om 6:00 Nederlandse tijd) die hij omschrijft als “anders” en zijn “journals”. Ik ben mega enthousiast.
Support Justin Bieber en koop het nummer voor maar $1.29 op iTunes!

Beoordeling: 4.5/5

4 okt 2013, 3:39pm
muziek
by

leave a comment

Playlist #2: de herfst schreeuwt om muziek

Om eerlijk te zijn heb ik geen idee of het herfst is of niet, maar alle blogs die ik lees zijn zo erg in de ban van herfst dat het wel zou moeten. Met Nederland weet je ‘t nooit.

Als het herfst is heb ik spontaan zin in muziek waarbij je fijn weg kunt zakken en wegdroomt. Ik presenteer hier: Playlist #2: de herfst.

1. AOSOON – Under
2. Arctic Monkeys – I Wanna Be Yours
3. Angus & Julia Stone – Heart Full Of Wine
4. Frank Ocean – We All Try
5. Kendrick Lamar – Chapter Six
6. Justin Bieber – Boyfriend (acoustic)
7. AOSOON – What Is This About
8. John Mayer – Paper Doll
9. Foo Fighters – Walk
10. Mumford & Sons – After The Storm
11. Daughter – Amsterdam
12. Angus Stone – Broken Brights

Fijn weekend, iedereen.
PS: OH MIJN GOD ZATERDAG (OF ZONDAG NEDERLANDSE TIJD UGHHHHHHHH) HEARTBREAKER VAN JUSTIN BIEBER IK KAN DIT NIET AAN OH MIJN GOD OH MIJN GOD WAT MOET IK DOEN AJIFWJOGIJWH bobba.

Nogmaals, fijn weekend.

  • Afbeelding 26
  • Mijn naam is Anni, achttien jaar, HAVO-leerling. Ik houd van kunst, sneakers, hip hop en mijn wekelijkse fles sauvignon blanc (of vier). Langzaam maar zeker probeer ik de wereld wat groener en blijer te maken. Ik rol over mijn toetsenbord om verhalen voor jullie te typen.
  • Categorieën

  • Instagram