14 jul 2014, 12:00pm
muziek persoonlijk
by

leave a comment

Mijn favoriete albums

Ik houd heel veel van muziek. Echt. Heel. Veel. Vandaag laat ik jullie mijn favoriete albums horen! Ik doe dit door middel van albums die op YouTube staan en ik zal het proberen zo kort mogelijk te houden, aangezien ik heel enthousiast ben. *plaatst stoere-emoticon-met-zonnebril-emoji hier*

Al bijna drie jaar luister ik regelmatig naar A Day To Remember en deze zomer ga ik ze voor de derde keer live zien. For Those Who Have Heart is absoluut mijn favoriete album van ADTR, maar ook Homesick en What Seperates Me From You zijn heel goed. Deze band stelt hun fans nooit teleur, en eigenlijk zijn al hun albums geweldig.

The Weeknd – iets héél anders dan A Day To Remember. Abel, de alternatieve R&B artiest, maakt niet zomaar een beetje muziek. De teksten in zijn nieuwste hit Or Nah gaan als volgt: Do you like the way I flick my tongue or nah? / You can ride my face until you’re drippin’ cum / Can you lick the tip then throat the dick or nah? / Can you let me stretch that pussy out or nah?

Ik denk dat we stiekem allemaal wel van Tyler, The Creator houden. Deze man, man o, man, treedt op 22 juli weer op in Nederland waardoor ik hem weer live zie, en ik weet niet of ik meer van dit album houd of van Goblin. Deze 23-jarige rapper is een fucking legende.

Weer iets heel anders! Arctic Monkeys leerde ik op mijn tiende kennen doordat ik altijd Brainstorm op Guitar Hero speelde. Jammer genoeg heb ik pas veel te laat ontdekt hoe goed ze eigenlijk wel niet zijn, en ze daardoor vorig jaar gemist op Best Kept Secret. Gelukkig heb ik ze live gezien op Pinkpop en was dit de beste dag uit mijn leven. Arctic Monkeys heeft verschillende soorten albums: zo is Suck It And See heel anders dan dit album. Samen met AM en Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not is dit mijn favoriet!

Laatst schreef ik een blogje over Death Cab For Cutie waarin ik vertelde hoe veel ik wel niet van hun houd, dus dat een van hun albums mijn favoriete is, konden jullie natuurlijk wel raden. Death Cab For Cutie betovert mij en geeft me kippenvel. Als ik kon smelten door muziek, zou dat door Death Cab For Cutie zijn. Oké, dimmen nu, Anni.

Now, Now is een heel schattig indie-bandje met twee prachtige zangeressen dat ik ken door de heer Caspian. Deze muziek is heel anders dan de muziek die ik normaal luister, maar het geeft me een gevoel van euforie en ik zet dit op zodat ik dansjes kan doen terwijl ik de was ophang.

Deze man, deze twintigjarige rapper, is een held. Tijdens liet hij niets van zichzelf horen omdat hij op een kostschool zat, hij was niet eens mee met de wereldtour van Odd Future, maar is zo goed teruggekomen met zijn album Doris. Misschien het beste album van Odd Future, heel misschien?

Frankie, Frankie mijn schat, je bent geweldig. Deze singer-songwriter maakt de prachtigste R&B voor een zwoele zomeravond waar je zittend op een kleedje op een dak naar de zonsondergang zit te kijken. Ja. Zoiets. Ik denk dat Frank een van de enige artiesten is die nog muziek maakt met betekenis en ik houd van ‘m. Dit is overigens een playlist, omdat het volledige album van YouTube is verwijderd. :(

Sorry. Sorry. Sorrysorrysorrysorry. Ik weet dat niet iedereen hem kan waarderen, maar ik wel. Zelfs zijn oude muziek. Ik. Houd. Intens. Veel. Van. Justin. De samenwerkingen met artiesten zoals Chance The Rapper en Future zorgen ervoor dat dit album best een pareltje is en doordat dit album meer R&B en laid-back is dan zijn andere albums, vind ik dat iedereen dit album op z’n minst een keertje moet proberen te luisteren. Hehe.

Zoals jullie merken heb ik de ergste twee albums voor het laatste bewaard. En ja, het spijt me, ik houd ook van Pierce The Veil. Ik keek laatst een documentaire van de band en het maakte me zo gelukkig. Hun nieuwste album, Collide With The Sky, is super hard en ik houd er enorm van.

11 jul 2014, 12:00pm
persoonlijk
by

leave a comment

Waarom deze zomer wél leuk wordt

10514029_452658594871294_810344252_n

  • Geen school. Geen stress. Geen faalangst. Niet elke ochtend om half zes opstaan. Niet elke dag rekening hoeven houden met je super strakke (kuch) schema. Zeeën van tijd. Fucking chill.
  • In de avond even snel een drankje doen in de stad. Het wordt later en je komt er opeens achter dat het elf uur ‘s avonds is, maar het is nog steeds licht en het is gezellig. TYBG.
  • Gratis festivalletjes. Concertjes. WOO HAH! Pukkelpop. Tyler, The Creator. Misschien nog wat shows tussendoor. Wie weet.
  • Zeeën van tijd dus. Tijd om te reizen, te tekenen, te bloggen, heel veel te schrijven, te experimenteren (fotografie, please) en zelfs om boodschappen te doen en te koken. Ik houd van de kleine dingetjes.
  • Douches na een veel te warme dag.
  • Geld verdienen (ik werk nog steeds!) en ook weer uitgeven.
  • Doordeweekse feestjes. Eigenlijk is elke dag een feestje.
  • Koffie en ijsjes. Boeieeeee.

Om eerlijk te zijn heb ik geen idee waarom deze zomer wél leuk wordt en niet alleen stom. Ik voel het. Hier voor jullie een muziekje waarbij je kunt wegdromen, omdat ik jullie zo leuk vind:

1 jul 2014, 8:28pm
persoonlijk
by

leave a comment

Meisjesdroom

Vroeger, dan heb ik het over meisjes van nu zo’n twintig, vijfentwintig jaar oud, wilde elk meisje een navelpiercing. Toch? Je weet wel. Als meisje was je fan van Spicegirls en als jongen was je fan van Backstreet Boys. Die Spicegirls hadden allemaal een navelpiercing (dat neem ik aan dan) waardoor elk meisje dat ook wilde.

Nu ben ik niet zo’n meisje, want wie zijn die Spicegirls eigenlijk? Volgens mij heb ik nog niet eens een nummer van ze gehoord. Ik ben niet opgegroeid in de tijd van Britney Spears, Shakira en lelijke haarstijlen inclusief rechte pony’s met een of ander gek naveltruitje gecombineerd met een paar cowboylaarzen én een navelpiercing met een vreselijk sieraad met de letters F U C K M E erop. En toch wilde ik een navelpiercing. Dus ik, met m’n domme kop, liet die shit zetten in januari. Geen idee waarom, want een navelpiercing past echt niet bij me. Ik ben niet zo’n meisje dat in bikini’s loopt of vrijwillig haar navel laat zien – waarom zou je ook, want navels zijn lelijk…

Maar een kwart van alle mensen die ik ken, wisten dat ik een navelpiercing had, en die is gaan ontsteken enikzaljulliededetailsmaarbesparen maar het was vies en ik moest hem er uithalen en nu ben ik weer officieel piercingloos. Geen tunnels. Geen lelijke navelpiercing. Niks. Alleen een hele vieze navel die hopelijk heel snel heelt (ik heb zelfs antibiotica voorgeschreven gekregen van de dokter want shit is heftig). En over een paar weken een nieuwe piercing, maar niet in mijn navel, want ik ben heel eigenwijs.

30 jun 2014, 6:52pm
persoonlijk
by

leave a comment

De wenslijst

cm-42149-450e2d8be491eb
Dus ik zit midden in mijn toetsweek. En ik vind het vre-se-lijk. Ik ben moe van het leren en over precies een week ben ik jarig en word ik zestien. Met mijn beste vriend ga ik naar Amsterdam en in de nacht nemen mijn ouders ons mee uit eten (Chinezen gaan altijd uit eten in de nacht – niet raar opkijken, hoor) en ik heb er zin in en vorige week was mijn feessie en het was leuk. Afijn, hier mijn wishlist:

1. Een reis naar Berlijn.
2. Een meet and greet met Justin Bieber. Of Frank Ocean. Eigenlijk heel Odd Future. En doe ook maar een meet and greet met Kanye West. Kim kan ‘ie ook wel meenemen, hoor. Al vind ik haar niets.
3. Doe mij ook maar het katje hierboven…
4. En een nieuwe kamer!
5. Meer tijd, want dagen zijn te kort en er zijn zo veel dingen die ik wil doen.
6. Festivalletje of concertje in het buitenland. Anyone?
7. Lef. Wat zou ik graag een grote bek hebben, maar nee, ik ben altijd lief. Zelfs voor mensen die voordringen in de rij bij de Albert Heijn. Of me voor de zoveelste keer een duw in m’n maag geven of op de grond gooien bij een concert. Ach.

Goed, dat was de (voor nu!) onrealistische lijst. Nu over naar mijn echte, materialistische wenslijst:

1. Twee boeken: Sjeumig van Pepijn Lanen en Happy Life van Mascha Feoktistova
2. Een fisheye lens voor mijn iPhone 4. Ik wil ‘m zó graag.
3. Lage Dr. Martens (omdat ze fucking (sorry voor mijn taalgebruik) mooi zijn en met de gedachte: ik wil mijzelf vrouwelijker kleden)
4. Een iPod Classic, want mijn oude is kapot. :(
5. En een nieuw horloge! Ik weet al precies welke, hehe. Ben mijn Casio zo zat.
6. Ten slotte: een septum. O, en een smiley. Ook zou ik wel een medusa willen, maar die dingen staan me toch niet.

Nou, dat is best te doen. Toch?

29 jun 2014, 6:27pm
werk
by

leave a comment

Cara Delevingne

10420052_550605071711122_8652837822935899740_n

Ik zal nooit stoppen met het tekenen van Cara.

Papier: 180 gram / Potloden: 2B, 4B, 6B en 8B / Geschatte tijd: tien uur
Meer (en misschien detailshots in de toekomst) staat op mijn Instagram voor mijn tekeningen, schetsen en alles dat daarbij hoort: figuratief

18 jun 2014, 4:32pm
persoonlijk
by

leave a comment

Homoseksualiteit en zo

Ik zag dus hoe de idiote Kuba Konicki een onschuldig meisje onderuit trapte en keek een film over een of andere chick met een vagina met scherpe tanden en vond het daarna wel tijd om een stukje over homoseksualiteit te tikken. Waarom ook niet.

Er zijn dus plannen om in Tilburg een wijk speciaal voor homoseksuelen, biseksuelen en transgenders te realiseren. Yo, dat wordt mijn favoriete wijk, man, dacht ik, want o, o, wat houd ik van mijn homovriendjes. De reden hiervoor is om de betreffende mensen een veiliger gevoel te geven, omdat onder andere uit onderzoek is gebleken dat 22% van de homoseksuele mannen zich niet veilig voelt in zijn eigen buurt.

Maar shit, ik ging er dus langer over nadenken, en nee, dit klopt niet. Ten eerste vind ik het heel leuk en lief van de bedenkers van dit plan, maar dit is niet de oplossing. Wij leven in een maatschappij waarin homoseksualiteit geaccepteerd zou moeten worden, en om ze nou in een wijk te stoppen helpt daar niet bij. Om eerlijk te zijn, doet het mij zelfs denken aan het principe van de Jodenbuurt, ofwel de getto, in de Tweede Wereldoorlog. Daarbij geeft dit concept mij een onwijs negatief gevoel: omdat er homohaat is, betekent dat toch niet dat zij in een paar vierkante meter geplaatst moeten worden, maar de kortzichtige mensen? Het wijkje is niet onwijs aantrekkelijk, lijkt mij, want dat ik een kanker Chinees genoemd word, wil ook niet zeggen dat ik in een wijk vol Chinezen gezet wil worden. Thank God dat dat niet gebeurt, want dan ga ik echt van m’n stokkie.

Op school ken ik niemand die uit de kast is gekomen. Wat te begrijpen is, want volgens mij is de homohaat op mijn school enorm. Ik zou willen dat ik een video voor jullie op kon nemen van imitaties van meisjes die doen alsof ze o-zo graag een homovriend willen om mee te winkelen, maar al een vies bekkie trekken als ze twee jongens hand in hand zien lopen. Of neem nou die kortzichtige jongetjes die zeggen dat zij zich echt niet, mooi niet, NOOIT van hun leven zouden omkleden met een homoseksuele jongen erbij. Schatjes, jullie worden toch ook niet verliefd op elk meisje dat zich omkleedt met jou erbij? Echt hoor, ik heb het te doen met mensen op mijn school. Ik heb het te doen met alle mensen die het moeilijk hebben met of door hun seksuele geaardheid.

In Nederland is homoseksualiteit nog redelijk geaccepteerd, maar naar mijn mening niet genoeg. Hoewel mensen er in mijn ouders’ thuisland, China, natuurlijk veel slechter mee omgaan. Ik moet echt niet thuiskomen met een meisje, hoor. Misschien ligt het aan mijzelf en de mensen waarmee ik omga, dat ik zo vreselijk oké ben met homo’s. Toch  zal ik moeten accepteren dat homohaat altijd blijft bestaan, want het wordt al sinds kleinst af aan tegen je hoofd gegooid dat heteroseksualiteit “normaal” is. Net als dat dun “mooi” is en suiker niet “goed”. Maar wat is normaal, mooi en goed? Dat bepalen wij zelf, en niet een ander, toch?

14 jun 2014, 12:09am
persoonlijk
by

leave a comment

Ik

Het is twaalf uur ‘s nachts en er dansen zo veel gedachtes in mijn hoofd dat ik het gevoel heb alsof ik niet kan slapen voordat ik die heb opgeschreven.

Er gaat van alles mis, in mijn hoofd: vanochtend zat ik (volgens mij) bij Ares in de bus en zei ik niet eens hoi of AAAAH RENS <3333, en dat komt denk ik doordat de enthousiasme in mij de laatste tijd een beetje is verzwakt. Dit is weer een blogpost zonder foto, terwijl ik dat eigenlijk bij elke blogpost wil, omdat dat altijd zo leuk staat. Iedereen om mij heen is geslaagd en kan aan een nieuw deel van zijn leven beginnen, maar ik zit nog een aantal jaar op de middelbare school en kan dat niet, terwijl ik dat o-zo graag wil. Iedereen blijft een poging doen tot mij hoop inspreken, terwijl mijn hoop zo goed als verdwenen is.

Daarom wil ik een blije lijst maken. Niet zoals de vorige keer, maar nu een echte, echte, echte blije lijst, die telt en die ik terug kan lezen met een tevreden gevoel:

1. Een tijdje geleden ben ik geslaagd voor het Cambridge First Certificate Exam op niveau A met 84 van de 100 punten. Dit is de hoogste score uit mijn klas en ik ben trots als een… neeokeikbenslechtinspreekwoorden. Pauw, toch?
2. Sinds kort werk ik bij de V&D. Mijn eerste baantje, woehoe!
3. Mijn hele toekomst is uitgedacht en ik heb vreselijk veel zin om mijn dromen waar te maken.

Dat is het. Denk ik.

De laatste tijd denk ik zo ongelooflijk veel aan wat ik later, na school, wil gaan doen, dat het mijn gedachtegang bijna overneemt. Je zou kunnen zeggen dat ik maar naar weinig uitkijk, maar hiernaar enorm veel.

Ook hebben jullie minder blogjes van mij mogen aanschouwen, omdat ik weer in een soort dipje zit. Plannen om mezelf iets vrolijker te krijgen zijn er, en gaan van start zo snel als het kan. Dus het komt allemaal helemaal goed met tante Anni. Ook ben ik nog steeds gedreven en gemotiveerd en heb ik opeens super veel inspiratie, dus stil zal het niet zijn. Misschien soms een weekje op mijn blog, maar ik ben er op Instagram. Ik heb nu trouwens ook een Instagram voor mijn tekeningen en ik waardeer het enorm dat jullie me complimentjes geven en ahhhh het doet me goed.

Bedankt, iedereen. <3

11 jun 2014, 12:37pm
persoonlijk
by

leave a comment

Hordelopen is niet mijn ding

Een paar woensdagen geleden gingen wij met school naar een atletiekbaan. We gingen sportief doen en het plan was om te sprinten en hordelopen.

Op een gegeven moment liep ik alle hordes om. Ik stelde mezelf voor hoe lelijk ik wel niet hordeloop, ondertussen begonnen kinderen uit mijn klas me uit te lachen en kreeg ik de slappe lach, waardoor alles even mis ging. Nee, hordelopen was leuk, maar het is niet mijn talent. Ik ben in geen enkele sport getalenteerd, en eigenlijk ben ik een van die talentloze kinderen. Tenzij je eten en slapen mee kunt tellen als een talent.

In school ben ik niet zo goed, gitaar spelen kan ik niet en ik ben ook geen Chinees die bijzonder goed is in gamen. Ik ben zoals de meeste mensen van mijn leeftijd – ik besta gewoon.
Toch zijn er veel dingen die ik leuk vind, uit wil oefenen en wel goed in ben. Ik ben geïnteresseerd in een heleboel en word geïnspireerd door van alles: mensen op straat, kleding, de media, boeken, muziek, kunst, noem het maar op. In alles, zelfs de kleine dingen, probeer ik moois te zien, en dat is wat mij gedreven houdt.

Er zijn twee dingen die ik geweldig vind om te doen: schrijven en tekenen. Maar Anni, is tekenen niet jouw talent? Nee, ik vind van niet. Natuurlijk moet je aanleg hebben om wat beter te kunnen tekenen, maar tekenen is iets dat je kunt leren door veel te oefenen. Toch is dit wat ik wil doen – ik wil dingen delen met mensen, mijn werken laten zien en blogjes schrijven voor jullie. Dat is wat mij nu blij maakt en hopelijk nog voor het leven. Ik houd heel erg veel van kleding en muziek en stiekem houd ik ook enorm veel van geschiedenis. Jongens, eigenlijk ben ik een hele erge nerd. Later, als ik groot ben, word ik parttime leraar geschiedenis zodat ik kleine kinderen die geschiedenis KUT vinden (zoals jullie) kan leren dat het leuk is en zodat ik Stalin belachelijk kan maken. Ook open ik, samen met iemand anders, een kledingwinkel waar ik naast mooie kleding ook een eigen kledinglijn heb en de chillste muziek ooit draai. Dit is mijn toekomstplan, en hij is super realistisch.

Ik heb er zin in.

En ik hoop dat jullie ook snel vinden wat je ding is en er naartoe kunnen werken.

3 jun 2014, 7:30pm
boeken recensie
by

leave a comment

The Fault In Our Stars

Toen ik nog actief was op Tumblr, zag ik vaak foto’s en verhalen over TFIOS. Quotes, stukjes uit het boek en zelfs een stukje geschreven over een meisje waarvan haar moeder als enige haar exemplaar van TFIOS uit haar kamer had gered na het volledig was ingestort, en dat ze vond dat dat het beste was wat haar moeder nog voor haar mee kon nemen. Een van mijn beste vriendinnen wilde twee jaar geleden altijd heel graag Looking For Alaska lezen en ondertussen begonnen ook steeds meer mensen TFIOS te lezen. Zoals je kunt begrijpen, werd ik dus heel erg benieuwd naar het boek, maar vond ik het toch een beetje muhhh om het te lezen omdat de hele wereld het al gelezen had. Ik begon met het lezen van Paper Towns, ook geschreven door John Green, en vond dat boek zo goed, dat ik TFIOS toch maar een kans gaf en het leende van een vriend. Mijn verwachtingen lagen vreselijk hoog, omdat iedereen het boek zo ongelooflijk goed vond.

image(41)

Zestienjarige Hazel Grace heeft schildklierkanker en wordt door haar ouders naar een steungroep voor mensen met kanker gestuurd. Eenmaal daar, ontmoet ze de super knappe, zeventienjarige Augustus Waters, een ex-kankerpatiënt. Augustus’ osteosarcoom, oftewel botkanker, was verdwenen na amputatie van zijn been. Hazel en Augustus worden ongelooflijk verliefd op elkaar en in het boek lees je niet alleen hoe ze steeds verliefder worden, maar ook hoe Hazel met de situatie omgaat, omdat de behandelingen die zij krijgt niet zijn om haar kanker te bestrijden, maar om haar leven steeds eventjes te verlengen.
Hazels grootste droom is om antwoorden krijgen op haar vragen over haar lievelingsboek An Imperial Affliction, geschreven door Peter Van Houten, die nu in Amsterdam woont. Ze probeert al tijden contact met hem te krijgen maar hij laat niks horen, schrijft geen boeken en niet eens een berichtje op internet. Dankzij Gus krijgt Hazel eindelijk een email van Van Houten, waarin hij haar uitnodigt om naar Amsterdam te komen. Ik kan jullie al verklappen dat dat gaat gebeuren, en samen met Gus nog wel!

TFIOS had ik snel uitgelezen. Niet omdat ik het zo’n goed boek vond, maar gewoon wilde weten wat er zou gaan gebeuren. Een meisje uit mijn klas had het einde, een hele onverwachte wending, verteld in de klas (thanks man, echt, ik houd ervan als je het hele verhaal spoilt, kuch), dus ik wist al hoe het zou aflopen. Toch was het laatste deel van het boek mooier dan ik had verwacht. Oké, goed, mijn mening: The Fault In Our Stars is een mooi boek, maar echt niet zo geweldig als iedereen zegt. Misschien ligt het aan dat ik zo veel verwachtte omdat iedereen altijd zo enthousiast is over dit boek, en oké, ik moest wel even janken aan het einde (hey, ik huil zo vreselijk snel, ik huil zelfs al bij een stomme Disney-film), maar mijn favoriete boek is dit niet. Het is goed geschreven en wederom weet John Green heel goed te verwoorden wat tieners denken en vinden, en ik kan wel zeggen dat vrijwel ieder tienermeisje dit boek gelezen zou moeten hebben, en het verhaal heeft me wel geraakt, maar niet zo’n enorme indruk op me achtergelaten.

Haat me niet, alsjeblieft.

Alsjeblieft.

18 mei 2014, 1:31pm
muziek persoonlijk
by

leave a comment

Festivals voor dummies

image(40)

Het festivalseizoen komt eraan en aangezien ik al naar een aantal festivals ben geweest, deel ik mijn tips met jullie. Bij deze: #tipsmetanni, hehe.

1. Tent
Zet je tent neer op een plek die je gaat onthouden. Er bestaan apps die je kunt installeren op je telefoon waarmee je je tent vast kunt leggen en terug kunt vinden door middel van GPS, maar deze heb ik nooit gebruikt en ik kan dus ook niet zeggen of deze wel zo nauwkeurig zijn. Vermijd heuvels – denk aan de regen – en vermijd hekken, want daar willen bezopen jochies nog wel eens tegen aan pissen en je wil geen tent die naar plas ruikt. Wat betreft de tent zelf, koop geen makkelijke tent die je open gooit en zo (hoe heten die dingen?) tenzij je jezelf dood wil. Het is godvERDOMME koud en je krijgt die dingen nooit meer opgevouwen. Zeker als je vaker naar festivals gaat, of kampeert, zou ik als ik jou was een tent met een binnentent nemen. Geen last van regen, insecten en vaak ook niet van kou. Handig aan een binnentent: doe hier je wat meer waardevolle spullen in, zet de binnentent op slot, en gooi wat minder belangrijke spullen in de voortent. Mensen die eventueel iets van je willen jatten zullen denken dat je alleen troep mee hebt. Slaap je moeilijk of word je wakker door geluiden? Neem oordopjes mee.

2. Mobiel
Vliegtuigmodus is heilig. We willen ons toch niet scheel betalen aan het festival om een beetje onze telefoon op te laden? Neem daarom voor de zekerheid ook zo’n draadloze oplader mee. Van Duracell, of zo. Hoe dan ook, aan je telefoon heb je op het festivalterrein vaak niks. Geen verbinding, dus je kan niet bellen of sms’en of wat dan ook, dus maak goede afspraken met je vrienden voor als je ze kwijtraakt! Echt, hoor. Ik kan het weten.

3. Wat je meeneemt
Ik dacht vorig jaar praktisch te zijn: één rugzak voor mijn spullen, één klein tasje voor op het terrein, twee slaapzakken (een voor mijn beste vriend en een voor mij). NEE. DIT. WAS. KUT. Voortaan neem ik lekker een koffer mee. Een tip is wel: neem een kleine tas mee, als je dan toch een tas meeneemt, naar het festivalterrein. Niets is irritanter dan een grote tas die op je heen slungelt als je staat te springen tijdens een show, en niet alleen is dit irritant voor jou, maar ook voor je medefestivalgangers.

4. Sanitair en zo
Douchen? Nah. Is vies, joh, en je gaat toch geen uur in de rij staan om te wachten voor een gore douche? Je kunt je haren wassen onder de kraan (als je lang haar hebt: neem de verste van het putje, dan heb je de kleinste kans dat je mooie haren de spuug van andere mensen raken) en ja, de wc, daar is geen ontkomen aan. Je zou antibacteriële handgel, reinigingsdoekjes voor je gezicht (omdat je natuurlijk geen zin hebt om je reinigingsmelk, tonic én oogmake-up remover mee te nemen en daar ook geen plek voor is in je tas!) en droogshampoo mee kunnen nemen.

5. Eten en drinken en zo
Voor eten en drinken en zo op festival- en campingterrein betaal je een VERMOGEN. Ga daarom, als je op campingterrein bent, het liefst naar de supermarkt in de buurt als je het goedkoopst uit wil zijn. Er zijn vast wel pendelbusjes die er langs rijden! Wat betreft drank: het is niet verboden op campingterrein. Het ligt aan het festival hoeveel je mee mag nemen, maar pas in ieder geval op dat je het niet in een glazen fles koopt, want dat is vaak verboden. Doe je dat wel, schenk dan even alles over in flesjes voor je terug gaat! Koop je dagelijkse pakje sigaretten trouwens ook in de supermarkt, ik denk niet dat je zin hebt om er nóg meer voor te betalen dan je normaal al doet.

Bereid je in ieder geval altijd voor op regen en vergeet je medicijnen niet.

Liefs,
Oma Anni

PS: meer tips? Deel ze in de reacties en maak mensen blij.

  • Afbeelding 26
  • Mijn naam is Anni, achttien jaar, HAVO-leerling. Ik houd van kunst, sneakers, hip hop en mijn wekelijkse fles sauvignon blanc (of vier). Langzaam maar zeker probeer ik de wereld wat groener en blijer te maken. Ik rol over mijn toetsenbord om verhalen voor jullie te typen.
  • Categorieën

  • Instagram